گندم مهمترین گیاه زراعی بوده که بیشترین سطح زیر کشت و بیشترین میزان تولید را در دنیا به خود اختصاص داده است و به دلیل نقش مهم آن در عرصه سیاسی و اقتصادی کشورها به خصوص کشورهای در حال توسعه به عنوان یک محصول استراتژیک در تمام دنیا محسوب میشود. اهمیت اقتصادی گندم چه از نظر تولید و چه از نظر تغذیه در دنیا بیش از سایر محصولات کشاورزی بوده و حتی در مناطقی با شرایط اقلیمی نا مناسب گندم کشت میشود. در ایران گندم رتبه نخست سطح زیر کشت و میزان تولید را به خود اختصاص داده و مهمترین محصول کشاورزی ایران است و از نظر اقتصادی و تامین امنیت غذایی از اهمیت زیادی برخوردار میباشد. تولید گندم در کشور علیرغم مشکلات متعدد ساختاری مالی و طبیعی از جمله تأسیسات شبکه های آبیاری و زهکشی کشت سنتی و دیم، عدم توسعه مکانیزاسیون، در دسترس نبودن بذور مرغوب و کودهای مناسب شیمیایی مشکلات آب و خاک عدم دسترسی به تکنولوژی و علوم روز، ضعف بازاریابی و بازار رسانی و عدم وجود آفت کشهای شیمیایی مناسب و با کیفیت جهت کنترل عوامل خسارت را از روند رو به رشد مناسب اما غیر ایده آلی برخوردار بوده است.

هر ساله درصد قابل توجهی از محصول گندم تولید مورد انتظار و نیز تولید حاصله ) که میتواند به مصرف انسان و یا دام برسد، در مزرعه یا انبار بر اثر عوامل خسارتزا از بین می رود. تولید موفق گندم ارتباط مستقیمی با کشت صحیح، مدیریت کاشت، داشت و برداشت و همچنین انبارداری مناسب دارد. مدیریت خاک و آب استفاده از ارقام زراعی اصلاح شده، فنآوری و تغذیه مناسب عملکرد محصول را بهبود میبخشد اما در این بین عوامل خسارتهای گیاهی می توانند محدود کننده افزایش کمی و کیفی محصول باشند که نیاز به مدیریت ویژه ای به خصوص در شرایط حاد خشکسالیهای پیاپی دارد. در بین تمام محدودیتهایی که برای کیفیت و کمیت گندم تولیدی وجود دارد دما و رطوبت دو عاملی هستند که اثربخشی قابل توجهی بر بروز و شدت خسارت عوامل بیماریزا در کنار ارقام حساس دارند.

آفات و بیماریهای گندم در مناطق مختلف دنیا از تنوعی قابل توجه برخوردار هستند اما شاید تنها تعداد معدودی از این عوامل به طور معمول اهمیت اقتصادی دارند. بسیاری از بیماریها از جمله سیاهک ها که در گذشته منجر به نابودی محصول شده است. در حال حاضر و با توجه به ضد عفونی های بذر برای کشور ما از اهمیت چندانی برخوردار نمیباشند اما در شرایط اقلیمی موجود توسعه استراتژیهای نوین از جمله کشاورزی حفاظتی و محدودیتهای ناشی از شرایط اقتصادی تعدادی از عوامل خسارتزای گیاهی بدون اهمیت در گذشته را در حال حاضر به آفات کلیدی تبدیل نموده است. طی سال های گذشته و با توجه به سطح وسیع مبارزه علیه سن گندم در مزارع کشور، معمولاً کمتر با طغیان و پناز به مبارزه شیمیایی با حشرات آفت دیگری در مزارع احساس می گردید اما طی سال های اخیر و با توجه به تغییرات اقلیمی کشاورزی حفاظتی و همچنین از بین رفتن دشمان طبیعی ناشی از مبارزه شیمیایی وسیع برخی از این آفات به آفاتی کلیدی تبدیل شده اند که مستلزم مبارزه شیمیایی هستند و با توجه به عدم توصیه سموم مناسب، انجام تحقیقات در مورد روشهای شیمیایی مدیریت آفات فوق الزامی است.