📂 آرشیو مطالب

مديريت تغذيه گياهي در مزارع گندم

گندم مهم‌ترین محصول زراعی راهبردی کشور است. کشت ارقام پرمحصول و انجام عملیات به‌زراعی به ویژه مدیریت صحیح در مصرف کود و آب از ضروریات تولید محصول مناسب و پایدار است. تولید مداوم یک محصول در مزرعه بدون اعمال مدیریت مناسب در حاصلخیزی خاک سبب کاهش مقدار قابل توجهی از عناصر غذایی در خاک می‌گردد و در طول زمان کاهش تولید و کیفیت محصول را به دنبال خواهد داشت. اضافه نمودن عناصر غذایی از طریق مصرف کودهای آلی و شیمیایی می‌تواند این کمبود را جبران کند. این در حالی است که مصرف بی‌رویه کودها می‌تواند منجر به بروز مشکلات زیست‌محیطی از قبیل آلودگی آب‌های زیرزمینی و خسارت به گیاه گردد.

لذا مصرف کودها باید براساس میزان کمبود عناصر غذایی در خاک و نیاز گیاه جهت رسیدن به عملکرد مورد انتظار انجام شود تا منجر به تغذیه متعادل گیاه گردد. تغذیه متعادل علاوه بر افزایش مقاومت گیاه نسبت به شرایط خشکی و سرما و همچنین آفات و بیماری‌ها، موجب افزایش کیفیت محصول نیز می‌شود.

تغذيه در زراعت گندم

گندم از اولین و مهمترین گیاهان زراعی به شمار می‌رود که توسط انسان کشت‌شده است. با توجه به سطح زیرکشت و مقدار تولید آن در ایران یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی به حساب می‌آید که در تمام نقاط کشور کشت آن رواج دارد. از نظر اقتصادی نقش گندم در تأمین غذای اصلی مردم اهمیت بسیار زیادی دارد. لذا به‌منظور تأمین مواد غذایی جمعیت رو به رشد و دست یافتن به امنیت غذایی می‌بایست افزایش تولید آن مورد توجه قرار گیرد.

آشنایی با نشانه‌های کمبود عناصر غذایی در گندم

       بزرگ‌ترین چالش حوزه کشاورزی طی دهه‌های پیش رو، افزایش تقاضا برای غذاست. لذا تولید بیشتر برای جمعیت در حال رشد، به عنوان هدف، در نظر گرفته شده است. در راستای نیل به این هدف مهم، دو راهکار وجود دارد: به زیر کشت بردن سطح بیشتری از اراضی و یا افزایش میزان تولید در واحد سطح. با توجه به تقاضای روزافزون و مداوم برای استفاده‌های صنعتی از زمین، گزینه نخست با محدودیت مواجه خواهد شد. لذا توجه بیشتری به بالابردن میزان تولید در واحد سطح اراضی کشت شده همزمان با کاربرد بیشتر نهاده‌ها معطوف شده است.

رشد گیاه نتیجه فرآیند پیچیده‌ای است که طی آن گیاه با استفاده از انرژی خورشیدی، کربن‌دی‌اکسید، آب و عناصر غذایی، از خاک تولید غذا می‌کند. کاهش حاصلخیزی خاک و مدیریت نادرست عناصر غذایی گیاه از مشکلات این مسیر است. جهت تولید بیشتر، اطمینان از تغذیه کافی و صحیح و متعادل گیاه ضروری است. لذا روش کاربرد عناصر غذایی تأثیر مهمی بر رشد گیاه، حاصلخیزی خاک و پایداری کشت و کار دارد.