ویت ایران
رسانه تخصصی کشاورزی ایران
رئیس سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی با بیان اینکه با توجه به تغییرات اقلیمی و افزایش دما استان، استفاده از روشهای سنتی آبیاری دیگر پاسخگوی نیاز بخش کشاورزی نیست، گفت: در یک سال گذشته افزایش ۳۹ درصدی استفاده از آبیاری تیپ در مزارع گندم استان صورت گرفته و تلاش میشود که در گام بعدی توسعه آبیاری زیرسطحی را دنبال کنیم تا آب مستقیم در اختیار ریشه گیاه قرار گیرد.
ادامه خبر ←
در تولید گندم، آب یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده عملکرد است؛ اما زمانی که درباره آب مورد نیاز گندم صحبت میشود، معمولاً نخستین موضوعی که به ذهن میرسد آب آبیاری است. در حالی که در بخش قابل توجهی از اراضی گندم، بهویژه مزارع دیم، منبع اصلی آب محصول بارش و رطوبت ذخیرهشده در خاک است.
این بخش از چرخه آب در ادبیات علمی با مفهوم آب سبز (Green Water) شناخته میشود.
ادامه خبر ←
آبیاری در گندم آبی صرفاً به معنای تأمین حجم مشخصی از آب در چند نوبت ثابت نیست؛ بلکه یک فرایند مدیریتی مبتنی بر نیاز آبی گیاه، مرحله رشد، رطوبت قابل استفاده خاک، شرایط اقلیمی و ظرفیت نگهداری آب در خاک است. هدف اصلی آبیاری، حفظ رطوبت ناحیه ریشه در محدودهای است که ضمن جلوگیری از تنش خشکی، از آبیاری بیش از نیاز، ماندابی شدن خاک، کاهش هوادهی ریشه و اتلاف آب نیز جلوگیری شود.
ادامه خبر ←
در مناطق خشک و نیمهخشک، مسئله اصلی تولید گندم دیم تنها کمبود مقدار بارش نیست؛ بلکه توزیع نامنظم بارندگی در طول فصل رشد نیز نقش تعیینکنندهای در عملکرد محصول دارد. ممکن است مجموع بارندگی یک فصل برای تولید گندم نسبتاً مناسب باشد، اما وقوع یک دوره خشکی در مرحلهای حساس از رشد، بخش قابل توجهی از ظرفیت عملکرد مزرعه را از بین ببرد. در چنین شرایطی، «آبیاری تکمیلی» یا Supplemental Irrigation (SI) بهعنوان یکی از راهکارهای مدیریت آب در کشاورزی دیم مطرح میشود.
بر اساس تعریف FAO و ICARDA، آبیاری تکمیلی عبارت است از افزودن مقادیر محدود و هدفمند آب به یک سامانه اساساً دیم، زمانی که بارندگی قادر به تأمین رطوبت کافی برای رشد طبیعی گیاه نیست. هدف این روش، آبیاری کامل مزرعه نیست؛ بلکه کاهش تنش خشکی در دورههای حساس و تثبیت عملکرد محصول است.
ادامه خبر ←